Puur ijzer is zacht en corrodeert snel. Door bewust elementen toe te voegen — legeren — krijgt staal precies de eigenschappen die een toepassing vraagt: hardheid, corrosiebestendigheid, lasbaarheid of sterkte bij hoge temperatuur.
Koolstof (C)
Het belangrijkste legeringselement in staal. Meer koolstof geeft meer sterkte en hardheid, maar minder lasbaarheid en vervormbaarheid. Constructiestaal zoals S235 en S355 heeft een laag koolstofgehalte (goed lasbaar); gereedschapsstaal juist een hoog gehalte.
Chroom (Cr)
Vanaf ongeveer 10,5% chroom vormt staal een onzichtbare oxidelaag die het beschermt tegen roest — de basis van roestvaststaal (RVS). Hoe meer chroom, hoe beter de corrosiebestendigheid.
Nikkel (Ni)
Maakt RVS niet-magnetisch (austenitisch) en verbetert de vervormbaarheid en taaiheid, ook bij lage temperaturen. RVS 304 bevat circa 8% nikkel. Zonder nikkel — zoals bij ferritisch RVS 430 — blijft het materiaal wél magnetisch, en goedkoper.
Molybdeen (Mo)
Toegevoegd aan RVS 316 om de weerstand tegen putcorrosie door chloriden (zout, chemicaliën) te verbeteren — vandaar de voorkeur voor 316 in kustgebieden of de voedingsmiddelenindustrie.
Mangaan (Mn) en silicium (Si)
Mangaan verbetert de sterkte en slijtvastheid en bindt zwavel (die anders het staal broos maakt). Silicium wordt vooral gebruikt als desoxidatiemiddel tijdens het productieproces van staal.
Wat betekent dit voor jouw onderdeel
De juiste legering voorkomt problemen die pas achteraf zichtbaar worden: corrosie, scheuren bij het zetten, of een onnodig dure materiaalkeuze. Bekijk de exacte samenstellingen op de pagina materiaalbenamingen uitgelegd, of vraag ons mee te denken bij je aanvraag.